Kiedy pierwszy raz weszłam na poddasze, które mieliśmy zaadaptować na sypialnię, serce mi zamarło. Trzy skosy, niska ścianka kolankowa i jedno maleńkie okno dachowe. Każdy mebel trzeba było mierzyć nie tylko na szerokość, ale też na wysokość. Wiedziałam jedno – standardowa szafa z IKEI nie wjedzie pod żaden skos. Zaczęłam od narysowania planu, zaznaczając dokładnie, gdzie dach opada najniżej. Okazało się, że najwyższa przestrzeń ma zaledwie 190 cm, więc łóżko z pojemnikiem na pościel musiało stanąć dokładnie pod najwyższym punktem. Mierzyłam każdy centymetr taśmą, a potem sprawdzałam, czy w ogóle da się wstać z łóżka bez uderzenia głową w sufit. Wyszło, że tak, ale tylko jeśli materac nie będzie wyższy niż 20 cm.
Teraz najtrudniejsza część aranżacja balkonu, czyli przechowywanie wszystkiego, co nie jest łóżkiem. Skrzynki na kwiaty powiesiłam na balustradzie, żeby nie zabierały miejsca na podłodze. Stół rozkładany zamontowałam na ścianie, składa się jak deska do prasowania. Gdy goście śpią, blat jest opuszczony i nie przeszkadza. Rano podnoszę go, kładę dwa taborety składane i jemy śniadanie na świeżym powietrzu. Taborety wiszą na haczykach obok drzwi. Wszystko ma swoje miejsce, a balkon w ciągu dnia wygląda jak zwykły taras, a nie sypialnia. To wymagało planowania, ale efekt jest taki, że nie muszę rezygnować z gości z powodu braku metrażu.
Na koniec mała refleksja – tapczan przestał być meblem z lamusa. Dziś to świadomy wybór dla osób, które cenią funkcjonalność i design. Moja butelkowa zieleń z weluru codziennie rano cieszy oko, a wieczorem zapewnia sen jak w dużym łóżku. Jeśli macie wątpliwości, po prostu przetestujcie kilka modeli w sklepie – połóżcie się, usiądźcie, rozłóżcie i złóżcie. To jedyny sposób, żeby sprawdzić, czy mechanizm jest dla was wygodny. I nie dajcie się namówić na tańszą wersalkę z cienkim materacem – oszczędność wyjdzie bokiem po pierwszej nieprzespanej nocy.
W bloku na 38 metrach kwadratowych każdy centymetr się liczy, a ja uwielbiam poranną kawę bez chaosu. Znalazłam na to sposób – postawiłam wąską komodę z szufladami na kapsułki i filtry, a na blacie umieściłam ekspres ciśnieniowy. Obok położyłam dzbanek termiczny, żeby kawa nie stygła, gdy gonie za dzieckiem. Kącik kawowy w domu to nie tylko wygoda, ale też oszczędność czasu. Zamiast biegać do kawiarni, mam swoją małą kawiarnię w kuchni. Dodałam też małą doniczkę z ziołami – mięta i melisa świetnie rosną na parapecie, a wieczorem wrzucam listek do kawy z mlekiem.
Kolejna kwestia, która mnie długo męczyła, to tapicerka. Bałam się, że welur czy aksamit będą zbierać kurz i sierść kota. Po trzech miesiącach użytkowania tapicerki welurowej w kolorze butelkowej zieleni mogę powiedzieć jedno – to najlepszy wybór do małego mieszkania. Materiał jest przyjemny w dotyku, nie mechaci się, a odkurzacz z miękką szczotką radzi sobie z nim doskonale. Co więcej, welur dodaje wnętrzu przytulności, czego przy zwykłej bawełnianej tkaninie bym nie osiągnęła. Polecam też sprawdzić, czy tapicerka jest zdejmowana – ułatwia to pranie w razie wypadku z winem czy kawą.
Zimą balkon zamieniam w strefę relaksu. Łóżko przykrywam grubym kocem i stawiam na nim skrzynię z książkami. Pojemnik na pościel wypełniam pledami i poduszkami do czytania. Mechanizm DL, czyli system cichego domyku w drzwiach balkonowych, okazał się zbawieniem. Goście nie budzą się, gdy wychodzę zapalić papierosa. Do tego zamontowałam matę grzewczą pod wykładzinę, która utrzymuje temperaturę na poziomie 15 stopni nawet przy mrozie. Wtedy balkon działa jak dodatkowy pokój do pracy. Stawiam mały stolik, laptopa i piszę artykuły przy otwartym oknie. To moje ulubione miejsce o poranku, z widokiem na korony drzew i zapachem wilgotnej ziemi.
Zastanawiasz się, jak połączyć praktyczność z estetyką? Otóż największym wyzwaniem bywa przechowywanie tekstyliów ogrodowych. Poduchy, koce, dodatki - gdzie to wszystko trzymać, gdy nadchodzi deszcz? Sposobem jest łóżko z pojemnikiem na pościel, które w ogrodowej wersji robi furorę. Takie meble mają przestronny schowek pod siedziskiem, idealny na poduszki i pledy. Ja wybrałam model z tapicerką welurową w odcieniu butelkowej zieleni. Welur pięknie komponuje się z roślinami, a do tego jest przyjemny w dotyku. Co więcej, tapicerka welurowa jest łatwa do czyszczenia - wystarczy wilgotna ściereczka, by usunąć kurz czy pyłki. Pamiętaj tylko, by wybierać tkaniny odporne na promieniowanie UV, inaczej szybko stracą kolor.
Goście na noc to zawsze wyzwanie w aranżacja poddasza. Kiedy przyjeżdża rodzina, wersalka w salonie na dole jest zajęta, a na górze śpią dzieci. Dla dorosłych rozkładam wersalkę w głównej sypialni – ta tapicerka welurowa jest łatwa do czyszczenia, więc plamy po kawie czy winie nie są problemem. Materac piankowy, który na co dzień służy jako siedzisko, po rozłożeniu daje całkiem przyzwoitą powierzchnię do spania. Mam jednak jeden trik – wkładam pod niego dodatkową warstwę koca, żeby zniwelować nierówności stelażu. Goście zawsze chwalą, że jest wygodnie, choć sami przyznają, że wstawanie pod skosem wymaga ostrożności.
No answers yet